Navigation

Het is altijd een moeilijk punt waar de pup het beste kan slapen. Men moet hem het contact met de overige gezinsleden niet onthouden. Het kan voor een pup, die nooit eerder alleen is geweest een hele ervaring zijn, om van zijn echte moeder en zijn broertjes en zusjes te worden gescheiden. Hij wordt in een nieuwe omgeving te geplaatst en opgesloten. Dat kan zelfs de meest vrijmoedige pup angstig maken.

Als de pup alleen wordt gelaten gaat hij zeker piepen en janken. Het is zijn enige middel om zijn moeder naar zich toe te lokken. Het is gevaarlijk voor een pup om alleen te zijn! Hij reageert op de eenzaamheid, of hij nu binnen of buiten is. Daardoor kan hij angst krijgen voor eenzaamheid en daardoor onzelfstandig worden. De pup is volkomen afhankelijk van de bescherming van anderen, hij kan zich niet verdedigen.

Het is waarschijnlijk het beste om de pup een slaaplaats in de buurt van een gezinslid te geven, zodat hij gehoor-, reuk, gezichts- en gevoelscontact kan hebben. Men kan hem beter niet in bed nemen, omdat het gemakkelijk een gewoonte kan worden om daar te liggen, wat als een slechte gewoonte wordt aangerekend als hij ouder is. Als de pup onrustig wordt, kan men beter wat met hem praten of beter nog, als de hondenmand zo is neergezet, een hand uitsteken om hem te aaien.

Ook kan men van het oudernest een lap of iets dergelijks meenemen en dit onder in de mand leggen. De geur hiervan werkt geruststellend op de pup. Als de pup in het begin bij een gezinslid in de kamer slaapt, hoeft dat niet te betekenen dat dit altijd nodig zal zijn. Als de hond iets ouder is kan men hem wennen in een andere kamer te slapen. Het fundamentele vertrouwen om alleen te zijn moet de pup aangeleerd worden terwijl hij nog jong is.